ΟΙ ΓΑΛΟΠΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΛΙΑΚΟΥΡΑ

Κατηγορία: ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΙΚΑ

     Θυμάμαι κάποια χρόνια εκεί στα 1950-60, ήδη από τις αρχές του Δεκέμβρη, κάτι άλλαζε στην όλη ατμοσφαιρική ρουτίνα της Ηγουμενίτσας.  Χωρίς γιρλάντες και φωταγωγίες, χωρίς στολισμένες βιτρίνες, η πόλη έδινε αίσθηση Χριστουγέννων. Αφορμή, η θέα κοπαδιού με γαλοπούλες του πατέρα του συμμαθητή μου Μάρκου Λιάκουρα, του κυρ-Γιάννη. Τις έφερνε από την Κέρκυρα και τις μάντρωνε απέναντι από το εστιατόριο του Δάλλα και δίπλα από το περίπτερο του Λώμη, που ήταν τότε στην Εθνικής Αντίστασης, έξω από τον χώρο του Τελωνείου.

     Εκεί, ανάμεσα στους χαλικοστρωμένους διαδρόμους του μικρού πάρκου, οι γαλοπούλες ζούσαν τις τελευταίες τους μέρες, γεμίζοντας με τις περίεργες φωνές, τους θαμώνες των διπλανών καφενείων του Τσουτσουμπή και του Λάμπρο-Κόκκα. Οι περαστικοί σταματούσαν, θαύμαζαν το κοπάδι, πολλοί από αυτούς διάλεγαν και κανένα πουλί και το έπαιρναν, ζωντανό πάντα, για να συνεχίσει τις τελευταίες του ώρες στον κήπο του σπιτιού τους, μέχρι να στολίσει το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι!