Ο ΜΙΚΙΑΣ

Κατηγορία: ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΙΚΑ

     Κάθε πόλη, κάθε χωριό, κάθε κοινωνία μικρή ή μεγάλη έχει τους γραφικούς της τύπους. Πάντα όμως υπάρχει κάποιος που ξεχωρίζει. Είτε για την αφέλειά του, είτε για την νοητική του δυνατότητα, είτε για τα φετίχ που τον ακολουθούν στην καθημερινότητά του.

     Έτσι ξεχώριζε και ο Μίκιας, ο αγαπημένος του χωριού του, ο Μίκιας του αραμπά που του εξασφάλιζε τα απαραίτητα «τέντε» για το χαρτζιλίκι του, ο Μίκιας του κέμεντζε που ικανοποιούσε τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες, ο Μίκιας ο «φευγάτος», ο γραφικός που τόσο πολύ λείπει από όλους εμάς τους «γνωστικούς» που τον αγαπήσαμε. Τον θυμάμαι να περπατάει σπρώχνοντας τον αραμπά του και να μονολογεί ή να τραγουδάει. Δεν θα ξεχάσω την προσμονή του κάθε  Σάββατο να του φέρω καινούργιο «σύρμα», έτσι έλεγε τις χορδές για την λύρα που σπάνια την αποχωριζόταν. Για την λύρα που τον συνόδευε πάντα στα άναρθρα τραγούδια του και κάλαντα, βγαλμένα όμως μέσα από την ψυχή του. Ίσως αυτός ήταν ο λόγος που τον καταλαβαίναμε απόλυτα.

     Εντυπωσιακή, μαγευτική η γραφικότητά του που δεν μπόρεσε ποτέ να κρύψει το μεγαλείο της ψυχούλας του.