Καλοκαιρινά

Κατηγορία: ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΙΚΑ

Εκείνα τα καλοκαίρια της τρέλλας και της αμφισβήτησης, η παραλία στο Λαδοχώρι κοντά στο εκκλησάκι, φιλοξενούσε τα ουτοπικά μας όνειρα, απορρίπτοντας την υπάρχουσα κουλτούρα χωρίς να είμαστε σε θέση, τις περισσότερες φορές, να αιτιολογήσουμε τις θέσεις μας. Το πρωί στη θάλασσα μακρυά από το «αγριεμένο πλήθος» απολαμβάναμε τα καθαρά νερά του κόλπου, επιχειρώντας ψάρεμα  χωρίς ψαριές συνήθως. Το απογευματάκι, ντυμένοι ιδιόρρυθμα με κομμένα τζιν και στολισμένοι με κοκκάλινα φετίχ της εποχής, βολτίτσα στην παραλιακή της Ηγουμενίτσας σε αναζήτηση κάποιου γνωστού ή κάποιου περίεργου συμβάντος. Το βράδυ, στην άμμο γύρω από μια φωτιά που έκαιγε για ώρες, ακούγοντας από  ένα κασσετόφωνο τραγούδια ενάντια στις καθιερωμένες κοινωνικές αξίες και στις νόρμες της καθεστηκυίας τάξης της εποχής. Είχαμε φροντίσει από το σούρουπο και το δείπνο μας. Ένα κοτόπουλο, κακομαδημένο και ξεπλυμένο με θαλασσινό νερό, τυλιγμένο σε λαδόκολλα και χωμένο στην άμμο κάτω από τη φωτιά. Ένα κοτόπουλο σε καθημερινή βάση, χτυπημένο με το καμάκι του ψαροντούφεκου στο παρακείμενο κτήμα του κυρ-Ηλία, που έβλεπε καθημερινά να μειώνεται ο πληθυσμός στο κοτέτσι του.